Hodowla psów
Hodowla psów rasy Labrador retrieverHodowla została zarejestrowna 5 lat temu w Warszawskim oddziale Związku Kynologicznego. Pasjonowały nas wystawy, szkolenie - ogólnie wszytko co związane z kynologia.
Szczególny nacisk kładziemy na zdrowie, cechy charakteru i pochodzenie psów, oraz osiągnięcia wystawowe dobieranych reproduktorów.
Główną cechą tej rasy jest miłość do aportu. Aportowanie jest tym, czym żyje labrador.
Uległość labradora wobec właściciela i jego rodziny stanowi następną przyczynę jego sukcesów. Dzięki uległości, łatwości dostosowania się do stawianych mu wymagań i dzięki ogromnej chęci współpracy labrador jest psem szalenie łatwym do ułożenia.
Labrador potrzebuje pracy, wyczerpującej nie tylko fizycznie, ale przede wszystkim psychicznie.
Chęć współpracy połączona ze skoncentrowaniem się na osobie właściciela czyni go nieocenionym pomocnikiem osób niepełnosprawnych. Doskonale sprawdza się jako opiekun przewodnik ociemniałych zastępuje im nie tylko oczy. Jego opieka zastępuje też słuch osobom głuchym. Wrodzona łagodność i pogoda ducha czynią labradora doskonałym psem do dogoterapii. Pozwoli na sobie usiąść, nie warczy, gdy odbierze mu się z pyska zabawkę.
Labrador to myśliwy w każdym calu. Używany jest jako pies tropiący, jego posłuszeństwo i dokładność w pracy nie mają sobie równych.
Labrador pochodzi z wybrzeży Nowej Funlandii. Jest potomkiem psów, które na początku XIX wieku przybyły z marynarzami do Anglii. Nowa Funlandia nie rozpieszcza swoich mieszkańców łagodnym klimatem. Labrador by psem ubogich rybaków pracował w lodowatej wodzie, z której aportował ryby, które wymknęły się z sieci rybackich. Pracując w tak trudnych warunkach pies musiał wykazać się niebywałą odpornością.
Pierwsze labradory trafiły do Wielkiej Brytanii ok.1815 roku. Znane były wtedy pod nazwą psów z Saint-John’s.
Hodowcy docenili tę rasę psów. Pierwszym, który nazwał je “labradorami” był hrabia Malmesbury, który zajął się ich hodowlą. Praca hodowlana przebiegała w kierunku uszlachetniania wyglądu tej rasy. Cechy charakteru nie wymagały korekty. Angielski Kennel Club uznał oficjalnie rasę w roku 1903.
